Keerpunten

Nee, ik heb het niet over heftige ervaringen in ons leven waardoor wij andere en nieuwe keuzes maken, ik heb het over de eenvoudige maar ohzo moeilijke keerpunten bij zwemmen.

Sinds een paar maanden leer ik bij de KNZB om hoofdtrainer bij een vereniging te worden. Wij hebben bij GSA twee hoofdtrainers maar om hen te ontlasten en om mijzelf te verdiepen doe ik nu een nieuwe opleiding na mijn diploma voor assistent trainer vorig jaar behaald te hebben.

Het is de bedoeling dat ik acht zwemmers begeleid en klaarstoom voor hun eerste wedstrijd, ik moet tien trainingen geven en een jaarplan schrijven.

Vanavond ga ik mijn tweede training geven, mijn oorspronkelijke tweede training ging niet door omdat het zwembad dicht was, de training van vanavond had ik al gepland. Het borstcrawlkeerpunt.

Dat wil ik ze leren vanavond, wens me geluk:

Ik ben het

De dag begon goed. Het was een prachtige ochtend met een rode zonsopgang. Of dit nu een mooie dag of juist een dag met regen betekende wist ik niet meer, maar  ik besloot me dat niet eens af te vragen. Ik had een afspraak aan de andere kant van de Kostverlorenvaart, een minuut of twintig fietsen. Buiten was het fraai, een laagstaande zon die helder en geel scheen tegen de bovenste verdiepingen van de huizen aan het einde van de straat. Een bijna pikzwarte lucht in het westen.

Mijn telefoon stak ik in mijn zak zodat ik foto’s kon maken.

De fietstocht ging over een laan waar ik vaak met tegenwind over fietste in een gelukkig verleden, ik dacht aan het waarom van Herman Brood die van het Hilton naar beneden was gesprongen en aan John en Yoko die een aantal dagen van hun huwelijksreis in het Hilton gevierd hadden en ik keek naar de oude woning van een ex.

Bij de vluchtelingenopvang aan de Havenstraat stonden een paar vluchtelingen te roken en de loods waar ik vorig jaar nog een paar mooie vesten had gescoord was er niet meer.

Af en toe vielen er een paar druppels.

De ontmoeting was inspirerend. We chanten eerst en hadden daarna een mooi gesprek over hoe te doen als je chant. Het werd steeds donkerder en toen ik op het punt stond naar huis te gaan brak de regenbui los. Een wolkbreuk. Volgens weerplaza hield de bui de hele dag aan. Vol tegenzin zette ik me er toe er doorheen te gaan.

Nat. Nat. Alles nat. Het vervelendste waren de druppels op mijn bril.

Ik fietste zo hard ik kon en kwam doorweekt aan. Alles uit en uithangen. Nieuwe droge kleren aan.

Maar het lukte niet meer, de dag. Ik kwam tot niets. Alleen maar tot ergernis.

Die avond kon ik zwemmen. Ik kon meerijden met J, die afgelopen jaar een vriend van me is geworden. Ik ken hem al lang maar hij is één van de twee vrienden die ik vorig jaar gemaakt heb en waar ik heel blij mee ben want vrienden heb ik graag.

Ik was zwijgzaam in de auto, vertelde hem op zijn vraag hoe het ging wel dat ik me niet zo prettig voelde maar dat ik hoopte dat zwemmen zou helpen.

Ik bleef chagrijnig, het zwemmen ging erg moeizaam en ik ergerde me kapot. Oh daar had je die, die altijd de kantjes ervan af zwom, oh waarom zwemt die ander zo langzaam, oh waarom maken ze geen plaats voor me als ik een keerpunt wil maken, oh wat een domme slag is die rugslag toch, moet ik weer die 50 meter vlinder doen, dat kan ik toch helemaal niet,wat een korte rust tussen de nummers,  wat zijn mijn benen moe, zal ik even tegen de trainer klagen dat ik me zo rot voel, wat doe ik dat toch slecht met die elleboog en ondertussen zwom ik netjes de opdrachten.

Tot we kwamen bij  vier maal tweehonderd meter borstcrawl met voor elke tweehonderd een speciale opdracht die ik braaf uitvoerde.

De langzame zwemmer kwam me tegemoet en opeens realiseerde ik me dat niets van mijn gedachten en/of voorkeuren iets met hen te maken had, het was niet de langzame zwemmer, het was niet dat ze geen rust hielden of juist teveel aan de kant hingen zodat ik geen keerpunt kon maken.

Ik was het. Ik was degene die chagrijnig was, ik was het die labels plakte en oordeelde. Ik trok het water onder me door in dit heldere ogenblik. Juist op dat moment dat ik me realiseerde dat ik het was verliet mijn slechte bui me. Het water waste me schoon.

Bij een volgend keer punt maakten de twee mensen die aan de kant stonden plaats voor mij. De verandering.

Opgewekt klom ik het bad uit.

Diëten 2 – de T20

Wat ik helemaal vergat in mijn verhaal over die T20 gisteren is dat ik samen met Stacey en nog twee mensen naar het zwemmen reed. Stacey was erg enthousiast over de T20 en vertelde wat ze van plan was te gaan doen. Keihard weggaan, keihard zwemmen en zien hoe ze uitkwam. 

Ze zei:  “Ik wil gewoon keihard gaan en helemaal kapot gaan, met rode wangen aan komen en hartstikke moe zijn.”
De afstand maakte haar niet uit. Als ze maar zo hard als ze kon ging.

Ik was van plan geweest lekker relaxed te gaan zoals ik de afgelopen jaren doe en tevreden te zijn met 800 meter…. maar door het verhaal en de houding van Stacey werd ik ook enthousiast. Waarom ging ik dat ook niet doen? Gewoon keihard beginnen en zwemmen zwemmen zwemmen, hard met die benen heen en weer en vooruit vooruit vooruit. Dat deed ik dus! En ik zwom honderdtwintig meter meer dan die achthonderd. En de volgende keer doe ik het weer!
Afbeelding

Diëten

Afbeelding

Dit ben ik met Stacey. Na onze triomftocht in het water.

Zwemmen, ja dat is mijn sport maar ik wil het hier even hebben over diëten.

Zoals je misschien weet ben ik te zwaar. Ik zou eigenlijk tien kilo minder moeten wegen dan ik weeg. SInds ik teveel weeg heb ik alle diëten die er zijn wel geprobeerd en lees ik er veel over.

Vraag mij iets en ik weet het of ik weet waar je het kunt vinden. Ik wil niet uitgebreid ingaan op alles wat ik geprobeerd heb maar het beste ben ik afgevallen met Weightwatchers. Toen ben ik 23 kilo afgevallen! Erg blij natuurlijk en trots. Maar de klad kwam er in, ik hield op met roken en kwam weer tien kilo aan en daarna kreeg ik dat ongeluk en was ik bezig met revalideren en sportte ik weinig. Ik ben nog een tijdje naar WW gegaan maar viel te weinig af om gemotiveerd te blijven. Jammer want het was leuk bij Weightwatchers en onze coach Elly was fantastisch maar ik wilde niet terug en het niet nog eens proberen.

Nu doe ik het 5-2 dieet. Vijf dagen eten twee dagen 500 calorien, het bevalt me maar daar gaat het nu niet om.

Gisteren deden we met de zwemclub de T20. DeT20 is een test waarin je kunt zien of je vooruit gegaan bent. Op het seintje van de trainer begin je te zwemmen en tel je de afstand die je aflegt, na twintig minuten fluit de trainer weer en dan geef je door hoeveel meters je hebt afgelegd. Meestal doe ik maar wat, ik wil lekker zwemmen en genieten van het water en de beweging. Ik daag mezelf niet uit of het moest zijn lekker te zwemmen. Dat was ik gisteren ook van plan. Eigenlijk had ik willen vasten maar de keer hiervoor had ik honger gehad tijdens het zwemmen en hoewel ik meer had gezwommen dan de keer daarvoor besloot ik gisteren gewoon te eten.

Wat at ik:

  • pinda’s in pindakaas
  • cashews in cashewboter en verse gebrande cashews
  • magere kwark van de Weerribben 0%
  • aardbeien
  • 1 zoete aardappel
  • handvol doperwten
  • taco shells

en Natuurlijk met gebruikelijke koffie met veel opgeklopte magere melk en kaneel.

Zoals duidelijk is, at ik veel koolhydraten en veel eiwit.

Ahhhhhhhhhhhhhhrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrggggggggggggggggggggggggggg: koolhydraten!!! Veel koolhydraten! Maar wat ging het zwemmen goed, ik ging als een speer merkte mijn baangenote op. En dat klopte. 
Vanochtend las ik een artikel over hoe slecht koolhydraten zijn. Ja vast maar laat mij lekker koolhydraten eten!

 

Kies voor de liefde

Kies voor de liefde

Als je voor de liefde kiest kies je voor het leven. En als je voor het leven kiest kies je voor jezelf. Jij bent het leven, jij bent het duidelijke bewijs dat je leeft, jij leeft en niemand leeft zoals jij. Het is niet altijd makkelijk om trots op jezelf te zijn, het is niet altijd makkelijk om blij met jezelf te zijn maar niemand heeft je gezegd dat het allemaal makkelijk zou zijn en jij bent niet bang voor iets moeilijks.

Je hebt geleerd te fietsen en dat was moeilijk. Je hebt leren autorijden en dat was moeilijk. Je hebt leren lezen en dat was moeilijk. Je hebt leren lopen en dat was misschien nog wel het aller-moeilijkste. Van die zittende positie heb je je opgetrokken en ben je op die benen gaan staan, je hebt die pas gezet en je bent gevallen, je bent steeds gevallen en je bent steeds opnieuw opgestaan, je bent een held, je hebt het allemaal gedaan.

Gestaan, gelopen, leren lezen, leren fietsen, leren autorijden, misschien heb je leren zwemmen, misschien heb je leren voetballen, misschien heb je leren dansen. Je hebt geleerd, je hebt gedaan. Je hebt de moeite genomen om te doen wat je wilde. Misschien wilde je concertpianist worden maar ontbrak het je aan talent, aan ritme gevoel of aan doorzettingsvermogen. ook dat was moeilijk maar je bent doorgegaan, je hebt het leven niet opgegeven, je hebt het leren niet opgegeven. Je hebt je misschien neergelegd bij het feit dat je droom onbereikbaar was, misschien was je droom niet onbereikbaar en ben je concertpianist geworden maar je hebt de moed niet opgegeven. Je ademt nog en je wilt leren. Liefde is leven leven is liefde. Door is wat je gaat en verder is waar je heen gaat. Je komt altijd aan en je komt nooit aan, je gaat door en je gaat er aan.  Dood kun je nog lang genoeg zijn, deze combinatie van cellen zal er nooit weer zijn dus leef. Leef in liefde.

Two laps

‘Two Laps’: een korte film die je zondag leuker maakt

CULTUURElke ochtend, al zeventien jaar lang, gaan Val en Pete samen zwemmen. En één keer per jaar doen ze een wedstrijdje. Maar Pete wint altijd, omdat hij vals speelt en trucjes verzint. Two Laps is een even verrassend als innemend filmpje over twee fanatieke zwemmers op leeftijd.

Owen Trevor (hier zijn website, hier zijn IMDb-pagina) schreef en regisseerde het verhaal. Daarin is Val, de langere van de twee, de verteller. Hij won de eerste drie edities van de jaarlijkse wedstrijd. Daarna ging ‘cheeky bugger’ Pete er jaar in jaar uit mee vandoor, al speelde hij het niet altijd even eerlijk.

Verrassend is de goed geslaagde mix van esthetiek en humor, die wel wat doet denken aan de films van Wes Anderson (en in het speciaal The Life Aquatic). Trevor regisseerde de afgelopen vier jaar veel afleveringen van Top Gear en ook daar is wel een vleugje van terug te zien.

Two Laps won vorig jaar het Rushes Soho Shorts Festival in Londen.