Aangekleed gaat uit

Zit te wachten op L met wie ik zo naar een feest in Utrecht ga ter gelegenheid van het lanceren van de nieuwe Zij aan Zij die nu anders heet. Hoe zou ik kunnen weten maar ben ik even vergeten. Voor het eerst naar een feest zonder R, mijn ex met wie ik vijf jaar lang naar feesten ging. Gelukkig is het in Utrecht en zal niets me aan haar denken doen en nog meer hopelijker is R er niet.

Ik wil wat dansen en naar de meisjes kijken, zijn ze nog mooi?

Ik doe misschien verslag en misschien ook niet. Ik hoop op dolle pret en dat we niet insneeuwen.

Dinsdag – 13-12-11

Strakblauwe lucht. Vanmorgen was het anders en regende en stormde het. Ik voel me nog steeds niet goed. Zit nog dicht en heb dat rare gevoel in mijn hoofd. Ook voel ik me nog niet 100% hersteld van dat ongeluk dat ik in maart had.

Gister vertelde ik aan iemand het treurige verhaal van mijn ongeluk en hoe mijn partner ervandooor ging met gehaaste spoed. Mijn partner van bijna vijf jaar wist niet hoe snel ze ervandoor moest gaan. Fysiek was ze nog een tijdje aanwezig, maar emotioneel was ze weg. Ze ging bijna sneller dan het licht, maar ze ging ook een stuk langzamer dan mijn liefde voor haar. Die zat er nog. Nu niet meer.

De vrouw aan wie ik het verhaal vertelde leefde erg met me mee, dat deed me goed. Ze vertelde dat een hele oude vrouw zei dat je een verhaal zeven maal zeven keer moest vertellen om er door heen te komen. Nu zoek ik dus negenenveertig mensen aan wie ik het verhaal kan vertellen over die auto die mij schepte en hoe de vrouw waarvan ik hield mij verliet.

Veel uitgebreider dan dit kan ik het je vertellen. Als je er open voor staat kan ik je alle smerige details vertellen, al het verraad in geuren en kleuren. Dan ben ik het kwijt en kan ik verder.

Dromen van Beatriz

Beatriz heeft me uitgenodigd bij haar te komen eten, ze wil voor me koken. Onderweg naar haar huis kom ik Jochem tegen, een van de weinige vrienden die ik nog heb in Nederland. Hij is erg blij me te zien en hij loopt een beetje met zijn ziel onder zijn arm. Hij is net aangekomen in Zihuat en ik besluit hem mee te nemen naar Beatriz, ik weet helemaal niet hoe zij hier op zal reageren en of dit wel kan. Ik ken haar nog niet lang genoeg en goed genoeg om te weten hoe ze reageert op onverwachte gasten maar ik besluit het risico te nemen en nodig hem uit mee te komen.

Beatriz woont in een woning met alleen een benedenverdieping in een zijstraatje van de grote en lange winkelstraat van Zihaut, het is een straatje met bomen en bloeiende struiken. Het huis van Beatriz heeft een erf met een hek er omheen en het hek staat open een kier, een driewieler ligt op zijn kant, ik vraag me af of ze soms een kind heeft. Jochem en ik gaan het erf op en naar binnen door de keuken die vol is met mensen, vrouwen voornamelijk, haar moeder is er, haar zuster, haar tante en er zijn twee kleine kinderen, een jongetje van een jaar of vier en een iets ouder meisje.

Beatriz is gespannen, het kost haar duidelijk moeite naar me te lachen, ik geef haar een kus en pak haar even beet, haar hele lichaam is gespannen. ‘Maak je maar geen zorgen, ‘zeg ik, ‘het eten is vast heerlijk.’ Jochem, een mooie blonde Nederlander met krullen, is van harte welkom en er wordt een plekje voor hem aan de tafel gemaakt. Het eten is klaar, de kinderen zitten aan een apart tafeltje en de tantes en andere familieleden zitten aan de tafel waar plek is voor Jochem. Beatriz zit helemaal ingebouwd aan het einde van de tafel, ik denk eerst dat ze zover mogelijk van me vandaan wil zitten maar dan zie ik naast haar een kleine plek, zij is al gaan zitten en ik vraag of de plek naast haar voor mij is. Ze knikt en ik ga naast haar zitten. Ze streelt met haar vinger mijn linkermondhoek.

Beatrice – 2

Dolores stond naast me met mijn bestelling. ‘Wil ze een afspraakje met je?’ vroeg ze belangstellend. ‘Ze was hier een paar minuten geleden. Volgens mij is ze verliefd op je.’ Ze keek me zo lief aan dat het me ontroerde en ik besloot haar een eerlijk antwoord te geven. ‘Ik ga zo naar haar toe,’ zei ik en ik nam een slok van mijn koffie. Ik verslikte me. Dit was toch niet te geloven. Dit jonge meisje had belangstelling voor mij. Op deze dag die begonnen was als de afschuwelijkste dag van mijn leven. De dag waar ik altijd bang voor was geweest. Met afschuw in mijn hart dacht ik opnieuw aan de woorden van mijn Tante Lili en het filmpje van mijn moeder met de haai. En nu terwijl de dag ten einde liep kreeg ik dit geschenk. Ontving ik een liefdesbrief.
Vergetelheid in de armen van een vrouw.

Verliefd

Het moment dat ik je zag gebeurde er nog niets met me.

Ik vond je leuk en lief maar je raakte mijn hart niet. Dat kwam op het moment dat je over mijn wang streelde. Waarom deed je dat eigenlijk? Om indruk te maken? Om te voelen hoe zacht mijn wang was? Je glimlachte naar me en raakte mijn wang aan. Je aanraking was niet alleen mijn wang, mijn hart sprong op en ik voelde me in vuur en vlam, jij was het. Jij was het op wie ik al mijn hele leven wachtte. Alle minnaressen die ik gehad had, alle vrouwen waar ik verliefd op was geweest en dat waren er honderden vielen allemaal samen in jouw hand die mijn wang aanraakte. Dit was toch bijna niet te geloven? Jouw smalle hand met die tengere lange vingers, je nagels kort maar glanzend. Je zachte vingertoppen die mijn wang even licht beroerden zonden een boodschap uit naar mijn diepste kern. Het was alsof al mijn cellen in liefde ontwaakten, ze gingen open en sloten ze weer en in dat ene moment dat een eeuwigheid duurde zei alles in mij : ik hou van jou, ik hield van jou en heb dat altijd gedaan en zal het altijd blijven doen, je bent de mooiste vrouw ooit, je bent het schiterendste wezen dat ik ooit gezien heb, mijn hart juicht in vreugde, in de eeuwigheid, ik zal je nooit meer laten gaan, ik kan je altijd laten gaan want ik zal nooit meer zonder je zijn, jij bent mijn alles, je blijft mijn alles, je bent mijn liefde, mijn liefste mijn mooiste ooit.

Je keek me aan en zei terwijl je me diep in mijn ogen keek: ik weet wat je voelt, ik weet wat er in je omgaat, ik voel het ook, ik voel net als jij die golf van liefde, die liefde die alles omvat, die liefde die een geschenk is, die ik niet weg zal gooien, jij bent het ook voor mij,. Net als ik het voor jou ben, lieve lieve lieve lieve liefde.
Je hand streelde mijn andere wang en ik pakte je pols beet, even was het alsof we elektrisch geladen waren, ik meende een gesis te horen, ik meende een vonk te zien die oversloeg, ik meende dat mijn haar rechtovereind ging staan maar ik zag het niet. Ik zag alleen jou en je mooie warme ogen, de zachte blik in je ogen, de vrijheid in je ogen, de lach in je ogen, je dankbaarheid om het leven, je levenslust, ik zag hoe je straalde, sterker dan de zon, sterker dan de helderste ster, sterker dan de maan op haar volst, poëzie borrelde in me omhoog maar ik had geen papier en pen dus ik schreef het op je huid. Jij bent de liefste voor mij. Altijd, zul je dat zijn. Altijd was je dat. Ik kende je altijd al en zal je altijd kennen. Ook toen ik je nog niet kende kende ik je in al die vrouwen die ik eerder lief had. In al die vrouwen zat jij en zit je.