Dag 2 – USA 2012

Panoramic view of the Downtown Brooklyn skyline.

Panoramic view of the Downtown Brooklyn skyline. (Photo credit: Wikipedia)

English: Picture of the statue Alma Mater in f...

English: Picture of the statue Alma Mater in front of Low Memorial library on the campus of Columbia University. (Photo credit: Wikipedia)

Zabar's - West side of B'way & 81st

Zabar’s – West side of B’way & 81st (Photo credit: Ed Yourdon)

SAM 2487

– All other photo’s made by Dia Huizinga

Zabars

17 oktober 2012
De hele nacht slaapt Jopie bij me. Nellie zit voor het raam als ik wakker word en schiet weg als ik haar groet. Ik blijf in bed liggen. Het bed is de bank in de kamer die uitgeschoven kan worden. Ik heb heerlijk geslapen. Ik doe mijn ogen pas definitief open als ik S hoor die koffie maakt en mij een bakje aanbiedt. We drinken het op aan de tafel. S gaat onder de douche en ik ruim de slaapspullen weg.
Ik doe mijn morgengongyo zonder wierook en doe mijn lichamelijke oefeningen: De vijf tibetanen.
Ik was van plan geweest in Brooklyn te blijven en daar de buurt te verkennen maar omdat ik niet op het Internet kan om mijn telefoon te regelen besluit ik met S naar Manhatten te gaan. Zij werkt in de Public Library en daar kan ik het Internet op.
Ik heb in Nederland een Amerikaanse SIMkaart gekocht zodat ik kan bellen in de USA en gebeld kan worden. Deze moet ik op het Internet activeren.

We nemen de subway naar 34th street en 5th Ave. Ik kan dan ook kijken hoe ik de volgende dag moet reizen naar het vertrekpunt van de Megabus die me naar Rochester zal brengen.

S geeft me haar gegevens zodat ik gebruik van maken van de openbare computers en gaat naar haar werk. Helaas is ze vergeten me haar bibliotheeknummer te geven en kom ik niet in de PC. Gelukkig is er WiFi en kan ik het via de WiFi op mijn telefoon (met mijn Nederlanse SIMkaart) het Internet op. Het gaat allemaal erg ingewikkeld. Het lijkt helemaal niet te lukken. Ik ga in en uit het gebouw om te proberen of het werkt en het werkt niet.

Ik loop op en neer op 5th Ave. Ik kijk hoe de bus naar het Jarvitsgebouw gaat waar ik de Megabus zal nemen die me in zes uur naar Rochester gaat brengen. Ik probeer me een gebouw in te prenten waar ik me morgenochtend op orienteren kan wat me overigens niet gaat lukken.

Het is waanzinnig druk op straat, mensen die lopen, auto’s, bussen, de stoepen zijn vol, de straten zijn vol, New York de wereldstad.

Ik probeer met mijn mobiel MM te bellen, dat lukt niet. Dan bel ik haar op een van de vele openbare telefoons op straat. Ze nodigt me uit naar haar toe te komen en ik neem de subway uptown naar de 80e straat. Ik ben er snel en bel MM. Ze is nog niet klaar en zegt me naar Zeebar te gaan. Ik vraag aan een vrouw waar Zeebar is en ze wijst het me aan. Zabars, daar op de hoek.
Ik heb honger en sluit achteraan in de rij. Ze adverteren met Blintzes. Ik weet niet wat dat zijn dus besluit Blintzes te bestellen met een grote Cappucino.
Blintzes

Het zijn zeer veredelde kaassoufflees met creamcheese van binnen. Ik krijg er een bakje appelmoes bij.

SAM 2487
Op deze borden staat alles wat je kunt bestellen.
SAM 2489
Het cafetaria van Zabar’s is op deze hoek van de 80e straat. Ik eet mijn blintzes op aan een van de lange tafels. MM komt me halen. Ze heeft haar hond bij zich die natuurlijk niet het cafetaria in mag. Ik houd haar hond vast terwijl zij in de winkel van Zabar heerlijkheden koopt.
SAM 2490
SAM 2491
De binnenplaats van een chique apartementencomplex, met concierge aan de 79ste straat.
MM gaat met me mee naar een telefoonwinkel waar ze me helpen met mijn telefoon. Deze blijkt het inmiddels te doen. Ik heb een Amerikaanse telefoon en een Amerikaans nummer. Ik ben trots op mezelf.

MM en ik nemen de subway verder uptown. Naar de Columbia University, een groot, imposant complex midden in de stad vol jonge mensen, ambitieus en minder ambitieus.

SAM 2492SAM 2493

MM is fotografe en ze gaat ergens op de campus een echtpaar met kind fotograferen. Ik loop nog wat over de campus en maak hier en daar een foto. Het beeld intrigeert me maar er wordt een beelschoon meisje gefotografeerd en het lukt me niet een duidelijke foto te maken. Ik ga terug naar Brooklyn.
SAM 2494
Het metrostation met mooie glanzende tegels.

SAM 2495

SAM 2496
Het Subwaystration van de 116e straat. Het is koel hier en de wind suist. Waarom het zo rustig is hier weet ik niet. Misschien ben ik wel te ver Noordelijk?

SAM 2498

Lege banken tegenover me.

Na een uur onder de grond te hebben gezeten gezeten kom ik boven in Brooklyn.
SAM 2501

SAM 2509

De zon gaat die dag met waanzinnige kleuren onder in Brooklyn.

SAM 2511SAM 2512

Amerika – 2012

Het vliegtuig dat me naar Amerika brengt

De dag is 16 oktober 2012.
Met dit vliegtuig vertrek ik zo naar Amerika. H heeft me naar Schiphol gebracht. Ik wilde eerst gewoon met tram en trein maar AVK raadde me aan H te vragen en ik vind het erg fijn dat H het doen wil. Het is regenachtig in Nederland. We regenden nat toen we afscheid namen. Ik ben niet meer zenuwachtig. Vannacht telde ik nog de dagen dat ik weg zou zijn en vooral de dagen dat ik weer terug zou zijn maar nu ben ik er helemaal klaar voor om te gaan. Ik ben nog wel een beetje zenuwachtig hoe het me zal lukken als ik in Amerika ben maar S heeft alles duidelijk voor me opgeschreven. Als ik geland ben op John F Kennedy neem ik de Airtrain naar Jamaica, daar moet ik de A nemen en bij Hoyt Schemerhorn overstappen op de G. Die neem ik tot Churchstreet en dat is het eindpunt. Ik heb zelf op de kaart gekeken hoever het lopen is naar Ocean Parkway, een minuut of vijf.

De vlucht is goed, ik zit aan het raam naast een dikke vriendelijke man en een slanke huisvader. Twee Zweedse meisjes vroegen me te ruilen zodat zij naast elkaar konden zitten en ik in het midden maar ik heb resoluut nee gezegd. Ik wil aan het raam. Helaas is er weinig te zien. Het is bewolkt en waait. We moeten geregeld onze riemen om omdat we in turbulentie zitten en het vliegtuig behoorlijk schudt. Ik word bijna misselijk.

Iedereen heeft aan de stoel voor ons bevestigd een klein schermpje waar je films op kunt zien. Ik kijk twee films: ‘Alleen maar nette mensen’ die net een paar dagen daarvoor in premiere is gegaan en waar ik absoluut heen wilde als ik terug was maar dat hoeft nu niet meer. Grappige film. Hierna kijk ik naar The untouchable’ geloof ik, een Franse film over een invalide man en de zwarte man die voor hem werkt en hem overal heen rijdt, een feel good movie waar ik veel over gehoord heb. Hierna lees ik wat. Het vliegtuig maakt veel lawaai, het lukt me niet te luisteren naar mijn Ipod waar ik boeken heb gedownload.

Ik moet een formulier invullen voor de douane. Ik ben niet op een boerderij geweest en neem geen etenswaren mee. Ik maak me een beetje zorgen over de gedroogde moerbeibessen die ik bij me heb. Mag ik die nu wel of niet meenemen naar de States? Uiteindelijk spoel ik ze door het toilet als ik een stempel van de immigratie heb. Voor ik door de douane ga. Ik wil niet het risico lopen dat een hond mijn moerbeibessen ruikt en ik het land niet in mag.

Alles wijst zich van zelf. Ik neem de Airtrain, een vriendelijke man wijst me naar de skyline van Manhatten en een niet onvriendelijke zwarte dame die voor de subway werkt, helpt  me geld op mijn metrokaart te zetten als ik op het verbindende station kom, ik neem de metro – het wordt steeds voller en duurt allemaal erg lang maar na een uur of zo kom ik aan op Hoyt Schemerhorn, ik stap over en neem de F of de G, dat weet ik niet meer, stap uit bij Church street, neem de lift naar boven en sta in het volle zonlicht. Brooklyn.

Met aan elke hand een koffer loop ik de straat die ik zag op Google Maps in en kom op Ocean Parkway. S is gelukkig thuis, dat had ze me al verzekerd, ik neem de lift naar de zesde verdieping. Als S de deur open doet, ontmoet ik een klein zwart wit katje met een plastic ring om haar nek, Jopie. Ook ontmoet ik de grote zus van Sterretje, de schuwe Nellie.

Ik neem S mee uit eten, we gaan naar een Mexicaan, we lopen door Brooklyn en ze laat me de mooiste plekken zien uit haar buurt.

’s Avonds is het laatste debat tussen Romney en Obama, Romney heeft een zoete zalvende stem. Hij herhaalt zichzelf de hele tijd, valt Obama steeds aan maar zegt niets dat hout bijt. – of hoe zeg je dat –

Mijn tijd 5 uur, maar 23u in mijn nieuwe tijd val ik in bed, Jopie en Nellie liggen bij me.