Moe en waarom

Amsterdam 13-09-2010
Denk dat het komt dat ik zo moe ben omdat ik ben opgehouden met blowen. Vorige week was er 1 dag dat ik me erg goed voelde maar sindsdien heb ik veel te weinig geslapen. Het valt me alleszins tegen dat ophouden met blowen en het valt me zo tegen hoe mijn lichaam blijkbaar afhankelijk was. Wat een fukking bummer! Ook nog genant. Hannie vindt het gelukkig goed van me dat ik niet meer blow en ik ben er zelf ook blij om maar dit had ik echt niet gedacht.

Ik weet niet zo goed wat ik er aan kan doen, aan dat slechte slapen. Ik heb wel vaker slecht geslapen maar kreeg door dat blowen misschien nog een beetje energie. Ik weet het niet. Nu heb ik geen energie en ben zo moe zo moe.

Het gaat ook helemaal niet goed met eten, ik kan me niet beheersen

Opgehouden met blowen – 7 september 2010

Vandaag 7 september 2010 is het de eerste dag van mijn volwassen leven dat ik niet blow. Een tijd geleden luisterde ik naar een paraliminal over Smoke Free vanwege mijn nieuwe verslaving aan tabak. Daar wilde ik vanaf. Er naar luisterend realiseerde ik me dat ik geen zin meer heb die rook mijn longen in te trekken en dit betekent dat ik ook moet ophouden met blowen.

Vandaag is het de eerste dag dat ik echt niet meer blow. Ik ben er zenuwachtig over. Bang voor van alles, zoals lichamelijke ontwennigsverschijnselen. Afgelopen donderdag rookte ik niet en ik werd ’s nachts wakker van druk in mijn buik en zat verder om het uur op de WC waar de poep uit me spoot. Vervuilde uiteindelijk mijn bed en voelde me beroerd. Niet hondsberoerd maar toch beroerd genoeg.

Gisteravond was ik ook niet echt lekker, ben niet gaan zwemmen, mijn buik voelde niet goed en ik ben het Internet opgegaan om te kijken of dit ontwennigsverschijnselen kunnen zijn. Ja dat kan, dus ik zit het maar uit en adem er doorheen. Het moet me toch lukken en dat gaat het ook.
Ik ruik rook. Tabaksrook. Proef het in mijn mond. Ik doe een oefening met diep in ademen en mijn twee vingers samen knijpen en loslaten als ik uitadem. Het gaat me lukken en ik neem alles als een volwassene. Spannend. Wat zal ik blij zijn op 18 november!

Our guest – Be polite

‘Wat ben jij aan het doen?’ vroeg ik hem. ‘English, please, ‘ antwoordde hij, ‘let’s be polite to our guest.’
‘Polite? ‘herhaalde ik, ze is niet our guest, ze is jouw guest en ik ga echt niet beleefd doen.’
‘This is my youngest daughter, Teddy, she seems to be in a bad mood.’ Ik graaide de bak met Gado Gado van tafel en pakte een zak kroepoek. ‘Ik blijf hier niet, is die vent nou gek geworden. Onze moeder is weg en hij komt hier flirtend aan met een meid van zijn werk en verwacht dat ik beleefd doe. Ik ga daar niet bij zitten. Ik eet in mijn kamer.’ Ik nam een bord en liep de keuken uit. ‘Ik ga met je mee, zus’ zei Jozef. ‘Ik ook,’zei Dalia. We verlieten alle drie de keuken. ‘Dank je wel Pa, voor het eten,’riep onze vader ons na. We hoorden hem met woede in zijn stem Good riddance zeggen tegen Jamie en wij liepen de trap op.