Nog twee dagen en ook 2016 is weer voorbij, een jaar waarin ik 62 werd. Dankzij de tijdlijn van Google Maps kan ik zien wat ik gedaan heb die dag, Tom de Jong kwam om middernacht langs en in de middag ben ik met Xaviera naar Utrecht gereden, we hebben bij een Indiaas restaurantje lekker…

https://m.facebook.com/composer/mbasic/?csid=0965d6e9-19b0-4234-b587-38160839f9f5&cwevent=cancel_location&av=626944638&view_overview

Wie kent dit niet? Het heerlijke gevoel alleen te zijn op aarde, niet heerlijk in de zin van wat heerlijk om alleen op aarde te zijn maar heerlijk in die zin van zwelgen in je eigen ongeluk? Ik ben zo alleen. Ik ben zielig want ik ben alleen. Niemand begrijpt mij. Niemand ziet mij, niemand…

Soms hoor ik iets ’s nachts dat ik wil onthouden maar dat ik vergeet. Zo las Johanna ter Steege een bladzijde voor uit een boek dat ze aan het lezen was. Over wat de mens allemaal wel niet bereikt had in de laatste 100 jaar. Het was balsem voor mijn ziel. Maar welk boek las ze?…

Mijn vrolijkheid om mijn opnieuw ontdekte verleden duurt nog voort & vervult me met dankbaarheid. Wat heb ik een mooie en prachtige jeugd gehad. Gedichten schrijven, muziek maken, werken in de Melkweg, alle bandjes zien die ik wilde en tot diep in de nacht leven. Als we uitgingen was het vaak middernacht of soms pas…

Mijn laatste ex had haar soulmate ontmoet, vertelde ze.  Op het Internet. Ze waren beiden fan van dezelfde actrice. De soulmate woonde in een ander land. Als je meer wilt weten over hoe en wat stuur me een berichtje, want ik heb verder geen zin oude wonden open te scheuren maar een berichtje sturen doe je…

Wat wil je weten Hoe ik die sneeuw stop vroeg ik. En de sneeuw hield op.

De laatste bladeren vallen dit weekend. Ik zit waar zij zat   Ik zie het pad waarover ik ren. Langs het Huis aan de Amstel. Voorbij de nieuwe wijk. Het water is anders. Niets is hetzelfde. Ook mijn hart niet meer.