Is ze beroemd?

Melkweg ~ 2011

Melkweg ~ 2011 (Photo credit: zapdelight)

Melkweg con aparcamiento de bicis sobre el agua

Melkweg con aparcamiento de bicis sobre el agua (Photo credit: comcinco)

The main entrance of the Melkweg

The main entrance of the Melkweg (Photo credit: Wikipedia)

Afbeelding

Van een nieuwe vriendin krijg ik de vraag of het object van mijn heftige verliefdheid in 1980 beroemd is. Ach wat is beroemd? Ze heeft een hit gehad in de jaren tachtig. Een paar maanden nadat ze mij ontmoette kwam er een liedje van haar in de Top Zoveel terecht en het nummer wordt nog steeds gespeeld en soms gebruikt in een dance versie.

Ik leerde haar overigens wel kennen door de muziek, ze trad met haar  band op in de Melkweg waar ik toen werkte. In die tijd bekeek ik alle bandjes en vooral bandjes waarin vrouwen speelden hadden mijn belangstelling, Op de dag dat zij speelden moest ik werken en ik had aan mijn collega gevraagd of ik even kon gaan kijken naar de band. Dit deed ik op het schellinkje waar de medewerkers ongestoord naar bands of theater konden kijken.
Ik kwam aan nadat ze net klaar waren met hun eerste nummer en er ging een enorm, ongekend gejuich op. Ik was enigszins verbaasd. Het Amsterdamse publiek is meestal enthousiast maar zo’n lawaai na een eerste nummer beloofde wat goeds.

Ik vond de band ook fantastisch en vooral de geluiden die zij uit haar gitaar liet komen betoverden me. IJle, melodieuze klanken. Haar stem was zacht, zuiver en dromerig. Ik vergat de tijd en zat het hele concert op het schellinkje tot ze hun laatste nummer aankondigde en ik me realiseerde dat ik aan het werk was. Ik rende naar beneden waar mijn collega niet blij was.

Ik werkte mijn shift af en toen ik klaar was ging ik zoals elke avond dansen in wat toen de Grote Zaal heette (nu de Oude Zaal). Na een paar dansjes ging ik naar de bar om wat te drinken en daar kwam ik Haar tegen. Ik vroeg haar of zij de zangeres/gitariste was van de band en toen zij dat beaamde vertelde ik hoe ik genoten had van hun muziek en haar gitaarspel en of ze misschien iets van me drinken wilde als dank voor de muziek en misschien had ze ook zin een joint met me te roken?

Tegen allebei zei ze Ja en we gingen op de verhoging met tapijten liggen aan de linkerkant van de zaal en ik draaide een joint die we samen oprookten. Waarover we praatten weet ik niet meer maar het was een waanzinnig boeiend gesprek, we hingen aan elkaars lippen en konden er geen genoeg van krijgen. We praatten en praatten tot ‘Happy Trails’, het nummer dat elke avond de sluiting van de zaal en de Melkweg aankondigde, een einde maakte aan ons samenzijn. Zij moest haar spullen nog uit de kleedkamer halen, ik moest ook nog wat doen, dus namen we afscheid.

Toen ik de Melkweg uitliep stond ze op me te wachten en ik bood aan haar naar haar Hotel te brengen, ze nam mijn aanbod aan maar viel op de Leidsegracht in mijn armen.

Ik nam haar mee naar huis. De eerste nacht was mooi, diep, spannend, veelbelovend en lang. Heel vroeg in de ochtend bracht ik haar naar haar hotel. Ze vroeg me of ik de dag daarop naar Rotterdam wilde komen waar ze op een festival in een park optraden. Er zou een backstagekaartje voor me liggen zodat ik naar haar toe kon komen.

Ik ging en beleefde een van mijn mooiste dagen ooit. Na haar optreden liepen we de hele dag hand in hand over het festival terrein, we praatten, we lachten, we voelden ons thuis bij elkaar, het was schitterend. Die avond ging ze terug naar haar woonplaats en sprak ze de wens uit dat ik haar zou komen opzoeken.