De jeugd van nu

Als 65-plusser met een onderliggende kwaal houd ik me zo goed mogelijk aan de Coronaregels; ik doe een mondkapje voor in winkels en soms op straat en natuurlijk in het OV als ik daarmee reis, ik houd afstand, zo goed mogelijk, ik schud geen handen meer, geef geen kussen en heb sinds maart 2020 (Dayna Kurtz was de laatste) slechts één keer iemand omhelsd. Maar ook al ben ik dus een bejaarde of een oude van dagen ik herinner me nog heel goed hoe ik was toen ik een begin twintiger was en me eindelijk vrij voelde te zijn wie ik was. Welk een vreugde was dat. Ik deed alles wat ik wilde. Amsterdam was een andere stad dan ze nu is, niet aangeharkt maar met open gaten en een linkse mentaliteit. Overal in de stad waren illegale ruimtes waar tot diep in de nacht of tot vroeg in de ochtend gedanst kon worden, na het dansen ontbeten we in kraakcafés waar je voor vijf cent een boterham met pindakaas kon eten en een dubbeltje betaalde voor onbeperkte filterkoffie. Twee van de vriendinnen die ik toen maakte beschouw ik nog steeds als mijn dierbaarste vriendinnen, andere vriendinnen verhuisden terug naar het land van herkomst of zijn overleden en natuurlijk zijn er vriendinnen die geen vriendinnen meer zijn.

Ik hoorde over dat illegale feest in Frankrijk en ik dacht dat indien ik nu 19 of 20 zou zijn ik misschien wel met mijn vriendinnen naar dat feest zou zijn afgereisd.
Al hoor ik van mensen die Voor Corona naar illegale feesten gingen (feesten veelal georganiseerd en bezocht door mensen die een alternatieve levensstijl aanhangen) dat deze ‘nieuwe illegale raves’ minder veilig voor LGTBIQA+ en voor vrouwen.

Toen ik de foto’s van dat feest in Frankrijk zag, mensen met lachgasballonnetjes, mensen met een door XTC of MDMA gelukzalige grijs op hun gezicht of stomdronken (het waren allemaal mannen op de foto) dacht ik Oh Nee, dat nooit.

Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is dat ik ze begrijp. Hoe moeilijk zou het zijn als ik nu 20 was en niet naar college kon, niet naar het café, niet wild dansen op de maan, niet vrienden voor het leven kon maken.

Dus jonge vrienden (die ik helaas niet heb), ik dank jullie voor alles wat je laat en laten moet.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

<span>%d</span> bloggers liken dit: