Poging de Pro Pieten te duiden

Ik heb het niet over de extremistische pro Pieten, de racisten die Zwarte Piet gebruiken om hun racisme ten toon te spreiden.
Ik kan me voorstellen dat het voor veel witte Nederlanders enorm moeilijk is te realiseren dat Zwarte Piet een uiting is van racisme. Daarom wil ik het hebben over wat misschien de sentimenten zijn van de gewone Pro Zwarte Piet Nederlanders. Dit doe ik door mijn eigen verhaal te vertellen en mijn eigen bewustwordingsproces te beschrijven.

Ik ben geboren in de jaren vijftig, Nederland was een christelijk wit land, wij zelf waren niet helemaal wit omdat onze moeder’s moeder uit Suriname kwam maar wij voelden ons wel op onze plek in Nederland. Sommige mensen keken raar tegen ons aan maar dat zei me niets. Men vond ons anders en dat was ook zo. Het deed pijn als ik hoorde hoe er soms door mensen over mijn moeder werd gesproken en het maakte me woedend als mijn broertje en zusje gepest werden omdat ze donkerder waren dan de andere kinderen.
Net als iedereen vierden wij Sinterklaas. Met Zwarte Piet.
Zwarte Piet was mijn grote jeugdvriend. Wat hield ik van Zwarte Piet. Het leukste van Sinterklaas was Zwarte Piet. Sinterklaas was een ouwe chagrijn, hij was onaardig, niet alleen tegen de stoute kinderen maar ook tegen Zwarte Piet. Zwarte Piet was lief, hij was vrolijk, hij kon leuk dansen, hij maakte grapjes, gaf strooigoed en hij praatte zo leuk, hoe kon je nou niet houden van Zwarte Piet?
De eerste keer dat ik in de tram in Amsterdam een zwarte man zag riep ik enthousiast uit: “Daar is zwarte piet, hoe kan dat nou, het is zomer. Waar is Sinterklaas?” Mijn moeder maande me tot stilte en geneerde zich duidelijk. Hoe de man reageerde weet ik niet meer maar ik weet wel dat ik me schaamde. Al wist ik niet waarom.
Zwarte Piet bleef mijn vriend. Toen me verteld was dat Sinterklaas niet bestond voelde ik me belazerd maar ook weer niet zo erg. Mijn vader vertelde me dat hij een keer Zwarte Piet was geweest op een groot feest en dat hij mij pepernoten had gegeven. Het had hem zo ontroerd dat ik hem niet herkende. Ik vond het een lief verhaal. Mijn broer vervulde lang de rol van Zwarte Piet en ook mijn neef was lange tijd Zwarte Piet.
Zolang mijn ouders nog leefden vierde ik Sinterklaas met hen maar na hun dood vierde ik het niet meer. Sinterklaas verdween naar de achtergrond en ik dacht soms nog wel met tederheid aan Zwarte Piet.

Image result for quinsy gario zwarte piet is racisme

En toen veranderde alles. Het jaartal weet ik niet meer maar daar was opeens (in mijn ogen opeens) Quinsy Gario die ik geloof met een T shirt met de tekst Zwarte Piet is racisme langs de kant stond bij een Sinterklaas intocht in Dordrecht. Quinsy werd heel hardhandig door de politie behandeld, ik geloof dat hij werd geslagen en geboeid werd weggesleept en juist die hardhandige behandeling opende mijn ogen.


Was Zwarte Piet, de man waar ik zoveel van hield, racisme? Dat kon toch niet?
Betekende dat ook dat ik een racist was? Dat kon toch ook niet?
Ik realiseerde me dat dat taaltje van Piet dat ik zo lief en leuk vond een karikaturale versie was van Surinaams Nederlands. Ik realiseerde me dat Piet een knecht was. Ik realiseerde me dat die leuke Sinterklaas versjes die ik uit volle borst had meegezongen racistisch waren: ‘Ook al ben ik zwart als roet, ik meen het toch goed’. Dat is een verschrikkelijke tekst.
Ik denk dat veel Nederlanders dit soort gevoelens hadden en hebben. Ze vragen zich af of ze racistisch zijn omdat ze van Zwarte Piet hielden en omdat ze net als ik uit volle borst die racistische teksten zongen.
Ik kan zeggen ja ik ben een racist en ik kan zeggen nee ik ben geen racist. En het is allebei waar. Ik heb genoten van een racistisch kinderfeest en ik schaam me er niet voor en ik geneer me kapot.
Ik wist niet dat het een racistisch kinderfeest was en dat Zwarte Piet een uiting was van koloniaal, racistisch denken. Ik keek in de jaren tachtig geen tv en heb ook Gerda Havertong niet gezien die er wat van zei in Sesamstraat. Ik wist het niet, ik dacht er niet over na. Tot toen. Tot Quinsy Gario me de ogen opende. Nu weet ik het .
En al die mensen die ooit net als ik hielden van Piet, je bent geen racist (vind ik) als je van Zwarte Piet hield of houdt. Ik denk dat dat denkbeeld voor heel veel witte Nederlanders een schrikbeeld is en dat daarom mensen vast houden aan ZP. Want wie wil er nu een racist zijn? Ja die extremisten, die willen racist zijn maar mijn witte vriendinnen willen dat niet zijn en sommige vinden het een verschrikkelijk idee dat ze misschien een klein beetje racistisch zijn.
Je bent zeker een racist (vind ik) als je vast blijft houden aan dat deze ‘Nederlandse traditie’ en je voorbij gaat aan het racistische aspect van Zwarte Piet. Blijf in beweging, kijk naar je meningen en je motivatie en zet ze op de schop.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: