De andere kat

De andere kat: Sterretje
 Sterretje
Het is nu een week geleden. Hopelijk is het weer omgeslagen. Vorige week begon de regenperiode, nu schijnt de zon en is de lucht blauw.
Mijn andere kat Sterretje.
Daar was ik gebleven. Hoe Sterretje rond rende in de tuin toen wij Mickey begroeven. Ik besteedde niet veel aandacht aan haar, ik was teveel bezig met Mickey en mijn eigen proces. Hoe hield ik mij staande, hoe ging ik hiermee om en hoe ging ik verder.
Ik stopte de spulletjes waar hij op gelegen had in de wasmachine die ik aanzette. Ik dweilde de gang en de woonkamer. Misschien zette ik koffie. Waarschijnlijk ging ik schrijven maar ik dacht niet echt aan Sterretje.
Geen sikkepitje aandacht had ik voor haar. Ik dacht niet echt na wat zij er allemaal van vond. Wat zij ervan vond dat wij Mickey in de grond stopten.
En ik herinner me nu ook dat toen Britta doodging en wij haar hier ook begroeven ik helemaal geen aandacht had voor Mickey en Sterretje. Mijn eigen verdriet was blijkbaar groter en sloot al het andere uit. Hum.
En dan nu Sterretje, hoe ontdaan ze was.
Ze kwam niet echt meer binnen behalve die keer dat ik op de bank lag en naar Netflix keek, toen kwam ze weer bovenop me liggen zoals ze wel vaker doet als ik op de bank naar Netflix kijk. Ik kroel en zij spint. Maar verder zag ik haar niet. Ze sliep een nacht in de badkamer op het kleedje, ze sliep een nacht in bad maar waar ze verder uithing wist ik niet.
Vannacht werd ik wakker en zocht haar, ik keek in de badkamer en voelde hoe ze me een kopje gaf in de gang, ik gaf haar wat eten en toen ging ze weer naar buiten. Ze liep naar de plek waar we Mickey hadden begraven en ging er naast zitten.
Vriendin R en ik praatten over Sterretje, ze zei wijze dingen en ik besloot een gesprek met Sterretje aan te gaan en haar in mensentaal uit te leggen wat er nou precies gebeurd was met Mickey en waarom we hem in dat gat in de grond gelegd hadden.
Ze was niet in huis en ik opende de keukendeur en riep haar naam, ze zat op de uitbouw van de buren en kwam via de vlier omlaag. Ik nam haar in mijn armen en begon te praten, zo simpel mogelijk legde ik haar uit dat Mickey oud was geworden, dat wij ook ouder werden en dat zij ook niet meer het kleine Sterretje van weleer was met de blauwe ogen, dat Mickey zijn jasje had uitgetrokken zoals ik straks ook mijn pyjama uit zou doen en dat we dat jasje in de grond hadden gelegd. Ik moest haar vasthouden want eigenlijk wilde ze zich losrukken maar ik hield haar vast en vertelde haar alles wat er in mij opkwam.
Moet ik me generen over deze communicatie? Misschien geneer ik me een beetje maar ik geneer me niet genoeg.
Nadat ik haar had losgelaten ging ze naar het kleedje van Britta, Mickey had er op gelegen en waar hij op gestorven was en dat ik meteen in de was had gegooid. Toen het droog was had ik het onder de tafel gelegd, ik weet dat Sterretje graag tegen de verwarming ligt. Ze snoof en rook er aan en ging liggen.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: