Opnieuw een nieuwjaar

Photocopyright: Renzo Gerritsen

Het nieuwe jaar begon zoals altijd, al had ik nu een andere kat. Over de kat had ik me zorgen gemaakt. Hoe zou zij het geknal vinden? Sterretje en de andere katten die ik hiervoor had wisten werkelijk niet waar ze het zoeken moesten. Sterretje vond ik eens in de bank en de laatste jaren zat ze ver weg, onderin de kast.
Hoe zou deze kat het doen?
Al vroeg in de avond had ik het kattenluikje gesloten maar dit was niet naar Snoetie’s zin. Met al haar kracht probeerde ze het afsluitstuk weg te duwen, wat veel lawaai gaf. Ik haalde het afsluitstuk weg om het rond 23 weer terug te zetten.
Zo rond half el had ik genoeg van 2025 en besloot naar bed te gaan. Het lukte me niet in slaap te vallen dus toen 2025 verschoof in 2026 was ik klaar wakker.
Het ging zoals elk jaar. Van 23.59 werd het 0.00 en de wereld verging.
De kat trok zich er weinig van aan, ze leek volkomen onverschillig.
Ik lag in bed. Af en toe stond ik op en zag hoe er van het Merwedeplein, 50 meter verderop, vuurpijlen de lucht in werden geschoten.
Volgend jaar, dacht ik, ga ik de straat op, maar de verwachting is dat het volgend jaar anders wordt: in 2026 geldt een landelijk vuurwerkverbod.
Ik denk dat dit verbod niets uithaalt. In Amsterdam geldt zo’n verbod al sinds 2021 maar het wordt hier niet gehandhaafd.
De herrie ging door tot 02.00, naar mijn smeekbeden om op te houden met dat lawaai werd niet geluisterd.
Het nieuwe jaar dat zo luid was begonnen verliep verder rustig. Op nieuwjaarsochtend ging ik met dierbare vrienden en mijn rollator naar het Ikeda centrum in Osdorp om het Nieuwe Jaar met mijn boeddhistische vrienden in te luiden.


Een dag later begon het te sneeuwen en werd de wereld wit en werd de wereld blubber en werd de wereld glad en werd de wereld wit.
Woensdag sneeuwde het uren en was de wereld mooi en stil. Ik zou gaan zwemmen maar de man die me een lift zou geven besloot met de tram te gaan.


Hoewel Nederland op slot was en vliegtuigen niet vlogen en treinen niet treinden, bleven de trams in Amsterdam met behulp van de nachtrijders, trambestuurders die ‘s nachts in de tram door de stad rijden en zorgen dat de bovenleidingen en de wissels niet bevriezen.
Na een paar dagen vol sneeuw en schoonheid kwam de regen en die waste alles weg.

Het beste voor 2026





Plaats een reactie