Schoolfoto 15 jaar oud
Ruim twintig jaar geleden begin ik met de beoefening van het Nichiren Boeddhisme. Het was het einde van een lange zoektocht naar iets dat mijn leven zin kon geven.
Die behoefte heb ik altijd gehad.
Als kind hield ik erg van Jezus waarover verteld werd op school, Hij was een tijd mijn held, tot ik hoorde dat hij geminacht werd, vervolgd en uiteindelijk gekruisigd. Ik huilde mijn ogen uit mijn hoofd en kwam overstuur thuis.
Mijn moeder vroeg wat er was en ik vertelde haar huilend dat Jezus was vermoord.
‘Wist je dat?’ huilde ik, ‘de Romeinen hebben Jezus vermoord.’
Ja mijn moeder wist het.
Hierna was ik niet meer echt geïnteresseerd in het christelijke geloof. Zonder iemand te willen beledigen wil ik toch zeggen dat ik erg teleurgesteld was in God. Hoe kon hij, die almachtig was, zijn zoon laten vermoorden.
Als op school de godsdienstleraar bad dacht ik vaak: hoe kun je erin geloven?
In een periode waarin ik het erg moeilijk had kwam Jezus weer op mijn pad en besloot ik in Jezus en in God te gaan geloven en ik sloot me aan bij jonge mensen die dat ook deden.
Elke vrijdag bijbelstudie bij een prachtig jong echtpaar. We baden, we zongen en we bestudeerden de bijbel.
Maar het bleef niet.
Een van de dingen waar ik het moeilijk mee had was dat ik van meisjes hield, een lange tijd dacht ik dat ik de enige was en ik was er niet blij mee. Ik wilde net als iedereen zijn en trouwen met een man en kinderen krijgen.
Op een avond vertelde ik het in de keuken aan de vrouw van het echtpaar, zij schrok.
Haar oplossing was met mij bidden en de duivel bevelen uit mij te gaan. Met haar handen op mijn hoofd riep ze: Duivel ga uit haar, je hebt geen recht op haar.
Het voelde fantastisch en met haar was ik ervan overtuigd dat het de duivel was die bezit van mij had genomen en dat deze vervloekte duivel nu uit mijn lichaam was.
Ik was blij en dankbaar.
Letterlijk een dag keek ik niet naar meisjes en was ik niet in ze geïnteresseerd. Maar de dag daarop werd ik wakker en bevolkten meisjes weer mijn hart.
De gebeurtenis in de keuken luidde het einde in van mijn Jezus-beleving.
Hierna was ik een tijd van god los en stortte ik mij in het feminisme en in het radikaal lesbianisme
~ Wordt vervolgd
Onder Zeeniveau 
Plaats een reactie